یاس -
بازدیدهای امروز: 4
بازدیدهای دیروز: 8
مجموع بازدیدها: 3835
[ صفحه اصلی ]
[ وضعیت من در یاهو
[ پست الکترونیک ]
[ پارسی بلاگ ]
[ درباره من ]
نام: | |
ایمیل: | |
محبوب من
روز ها می گذرد و شبها درپی هم روز می شود
و من چون تک درختی تنها هنوز سایه به زیرپای خود گسترانیده ام
بی هیچ حرکتی
که در خاک خشک کویرریشه دوانده ام...
مهربان خدای من
بی تو نفس ها را نفس می کشیم و می کُشیم
غافل که تنها تو مایه نفسی و
بی تو نفسی نیست که همه چیز قفس است ...
الهی باز فقط و فقط برای تو می نگارم
نه که مستحق آن باشی نه
که من محتاج نگاهت هستم
مرا دریاب ...
اغثنی یا غیاث المستغیثین
+ همه همسایه ی دیوار به دیوارهمند
+ باز ای
+ گل نرگس
بــی تـــو دل در گـــرو مـاتم بود
عــصـــر آدینه سراپـــا غـــم بود
در غـم هجر تو شب تـــا به سحر
در دل لاله و گـــــــل شـبـنـم بود
از شمیم نـفـسـت دشــت و دمـــن
بــــا گـــل یــــاس تنت محرم بود
همه رعـنـــایی و زیــبـــایی مــاه
از ازل بـــا رخ تـــــو هـمـدم بود
مــــاه و خــورشید در آیینه عشق
بـــا تـــو بودند و دل مــــا کم بود
زخمی هجر تو گر جان من است
یـــاد تو بر دل مــــا مــــرهم بود
تو همـــانی که به هر وادی عشق
هـیـبتت فـــخـــر بــنــی آدم بـــود
از سفر ای گــــل نــرگــس بــازآ
بی رخت شهر بهـــــاران سم بود
نه مــــن آشـفـتـه آن روی تــــوام
بی تو اندیش جهــــان در هـم بود
بهر بوسه به قدم هــــــای شمــــا
تـــــا در کعبه گـــــل مـــریم بود
+ ترسم تو بیایی من انروز نباشم
+ افتاب پنهانی
طلوع می کند آن آفتاب پنهانی
زسمت مشرق جغرافیای عرفانی
دوباره پلک دلم می پرد نشانه ی چیست ؟
شنیده ام که می آید کسی به مهمانی
کسی که سبز تر است از هزار بار بهار
کسی ، شگفت کسی آن چنان که می دانی
کسی که نقطه ی آغاز هر چه پرواز است
تویی که در سفر عشق خط پایانی
تویی بهانه ی آن ابرها که می گریند
بیا که صاف شود این هوای بارانی
تو از حوالی اقلیم هر کجا آباد
بیا که می رود این شهر روبه ویرانی
کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق
بیا که یاد تو آرامشی است طوفانی
+ یاس
+ فاطمیه
و باز فاطمیه...
و باز روضهی مادر...
و باز تلنگری برای ما... که شاید اگر تقویمها یادشون میرفت مناسبتها رو ثبت کنن، خیلی بیشتر از این گم شده بودیم
+ یاس کبود
+ افق
افق تاریک دنیا تنگ نومیدی بس توانفرساست میدانم
ولیکن ره سپردن در سیاهی رو به سوی روشنایی زیباست میدانم
به شوق نور در ظلمت قدم بردار
به این غمهای جان آزار دل مسپار
که مرغان گلستان زاد که سرشارند از آواز آزادی
نمیدانند هرگز لذت و شوق رهایی را
و رعنایان تن در نور پرورده نمیدانند هرگز شکوه روشنایی را
نوشته شده توسط: بیژن شعبانی
+ گیسو
دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود
دل که از ناوک مژگان تو در خون میگشت
باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود
هم عفاالله ز صبا کز تو پیامی میداد
ور نه در کس نرسیدیم که از کوی تو بود
عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت
فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود
من سر گشته هم از از اهل سلامت بودم
دام راهم شکنِ طره هندوی تو بود
بگشا بند قبا تا بگشاید دل من
که گشادی که مرا بود ز پهلوی تو بود
به وفای تو که بر تربت حافظ بگذر
کز جهان میشد و در آرزوی روی تو بود
حافظ
+ به یاد شهدای رهپویان وصال
شهدا شمع محفل بشریتند
بعد از شما، با ما پَرِ پرپر شدن نیست
در حال ما، دیگر تبِ دیگر شدن نیست.
شیرینترین آتش اگر هم گُر بگیرد
ققنوسها را شورِ خاکستر شدن نیست.
دیگر در این دلها، دلِ دریا شدن کو؟
دیگر در این سرها، سرِبیسر شدن نیست.
این تیغ باد و این جنون، این گوی و میدان
امّا گُلی را غیرت پرپر شدن نیست.
ساقی، همان ساقی است، میخانه همان است
تنها دل ما لایق ساغر شدن نیست.
بعد از شما، شکی به جان ما نشسته
شکی که در آن، جرئت باور شدن نیست.
بارانتان را از هوای ما نگیرید
هر چند در ما حسّ و حالِ تر شدن نیست.
آن روزهای شور و شر، سهم شما بود
امروز دیگر مال شور و شر شدن نیست!
+ دل به دریا زن
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست.
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا ،دلم تنهاست
وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست!
خروش موج با من می کند نجوا :
که : هر کس دل به دریا زد ،
رهایی یافت .....!
....هر کس دل به دریا زد رهایی
رهایی یافت....!
مرا آن دل که بر دریا زنم نیست
زپا این بند خونین بر کنم نیست!
امید آن که جان خسته ام را
به آن نادیده ساحل افکنم نیست!
+ قاصدک
قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟
از کجا؟ وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما، اما
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من، همه کورند و کرند
دست بردار ازین در وطن خویش غریب
قاصدک تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغی تو، دروغ
که فریبی تو، فریب
زنده یاد مهدی اخوان ثالث
+ سروده رهبر
سروده ای از مقام معظم رهبری در جواب شعر معروف حضرت امام:
تـو که خود خال لبی از چه گرفتـــــــار شدی
تو طبیب همه ای از چه تو بیــــمار شدی
تو که فارق شده بودی ز همه کون و مکان
دار منصور بریــــــدی همه تن دار شدی
عشق معشوق و غم دوست بزد بر تو شرر
ای که در قول و عمل شهره بازارشدی
مسجد و مدرسه را روح و روان بخشیدی
وه که بر مسجدیان نقطه پرگارشدی
خرقه پیر خراباتــی ما سیره توست
امت از گفته در بار تو هشیار شدی
واعظ شهر همه عمر بزد لاف منی
دم عیسی مسیــــــح از توپدیدارشدی
یادی از ما بنما ای شده آسوده ز غم
ببریدی ز همه خلق و به حق یارشدی
[آرشیو شده ها]