بازديدهاي امروز: 0
بازديدهاي ديروز: 1
مجموع بازديدها: 3316
[ صفحه اصلي ]
[ وضعيت من در ياهو
[ پست الكترونيك ]
[ پارسي بلاگ ]
[ درباره من ]
نام: | |
ايميل: | |
افق تاريک دنيا تنگ نوميدي بس توانفرساست ميدانم
وليکن ره سپردن در سياهي رو به سوي روشنايي زيباست ميدانم
به شوق نور در ظلمت قدم بردار
به اين غمهاي جان آزار دل مسپار
که مرغان گلستان زاد که سرشارند از آواز آزادي
نميدانند هرگز لذت و شوق رهايي را
و رعنايان تن در نور پرورده نميدانند هرگز شکوه روشنايي را
نوشته شده توسط: بيژن شعباني
+ گيسو
دوش در حلقه ما قصه گيسوي تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موي تو بود
دل كه از ناوك مژگان تو در خون ميگشت
باز مشتاق كمانخانه ابروي تو بود
هم عفاالله ز صبا كز تو پيامي ميداد
ور نه در كس نرسيديم كه از كوي تو بود
عالم از شور و شر عشق خبر هيچ نداشت
فتنه انگيز جهان غمزه جادوي تو بود
من سر گشته هم از از اهل سلامت بودم
دام راهم شكنِ طره هندوي تو بود
بگشا بند قبا تا بگشايد دل من
كه گشادي كه مرا بود ز پهلوي تو بود
به وفاي تو كه بر تربت حافظ بگذر
كز جهان ميشد و در آرزوي روي تو بود
حافظ
+ به ياد شهداي رهپويان وصال
شهدا شمع محفل بشريتند
بعد از شما، با ما پَرِ پرپر شدن نيست
در حال ما، ديگر تبِ ديگر شدن نيست.
شيرينترين آتش اگر هم گُر بگيرد
ققنوسها را شورِ خاكستر شدن نيست.
ديگر در اين دلها، دلِ دريا شدن كو؟
ديگر در اين سرها، سرِبيسر شدن نيست.
اين تيغ باد و اين جنون، اين گوي و ميدان
امّا گُلي را غيرت پرپر شدن نيست.
ساقي، همان ساقي است، ميخانه همان است
تنها دل ما لايق ساغر شدن نيست.
بعد از شما، شكي به جان ما نشسته
شكي كه در آن، جرئت باور شدن نيست.
بارانتان را از هواي ما نگيريد
هر چند در ما حسّ و حالِ تر شدن نيست.
آن روزهاي شور و شر، سهم شما بود
امروز ديگر مال شور و شر شدن نيست!
+ دل به دريا زن
چراغ ساحل آسودگي ها در افق پيداست.
در اين ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دريا ،دلم تنهاست
وجودم بسته در زنجير خونين تعلق هاست!
خروش موج با من مي کند نجوا :
که : هر کس دل به دريا زد ،
رهايي يافت .....!
....هر کس دل به دريا زد رهايي
رهايي يافت....!
مرا آن دل که بر دريا زنم نيست
زپا اين بند خونين بر کنم نيست!
اميد آن که جان خسته ام را
به آن ناديده ساحل افکنم نيست!
+ قاصدك
قاصدک! هان، چه خبر آوردي؟
از کجا؟ وز که خبر آوردي؟
خوش خبر باشي، اما، اما
گرد بام و در من
بي ثمر مي گردي
انتظار خبري نيست مرا
نه ز ياري نه دياري باري
برو آنجا که بود چشمي و گوشي با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من، همه کورند و کرند
دست بردار ازين در وطن خويش غريب
قاصدک تجربه هاي همه تلخ
با دلم مي گويد
که دروغي تو، دروغ
که فريبي تو، فريب
زنده ياد مهدي اخوان ثالث
+ سروده رهبر
سروده اي از مقام معظم رهبري در جواب شعر معروف حضرت امام:
تـو که خود خال لبي از چه گرفتـــــــار شدي
تو طبيب همه اي از چه تو بيــــمار شدي
تو که فارق شده بودي ز همه کون و مکان
دار منصور بريــــــدي همه تن دار شدي
عشق معشوق و غم دوست بزد بر تو شرر
اي که در قول و عمل شهره بازارشدي
مسجد و مدرسه را روح و روان بخشيدي
وه که بر مسجديان نقطه پرگارشدي
خرقه پير خراباتــي ما سيره توست
امت از گفته در بار تو هشيار شدي
واعظ شهر همه عمر بزد لاف مني
دم عيسي مسيــــــح از توپديدارشدي
يادي از ما بنما اي شده آسوده ز غم
ببريدي ز همه خلق و به حق يارشدي
+ تبريك
+ سال نو مبارك
دوستان عزيز سلام
سالي ديگر از عمر گرانمايه گذشت و باز هم به نوروز رسيديم، در كنار تمام زبياييها، لطافت و سر سبزي نوروز و آداب و رسوم زيبايش دست دعا بسوي آستان بي نياز حضرت دوست مي گشائيم و از حضور گرمش مي خواهيم در اين سال همواره در همه لحظات در كنارمان باشد و دستان گرمش را همواره بر شانه هاي كوچكمان نگه دارد و حضورش را در گوشمان زمزمه كند تا فراموش نكنيم كه چه همراه مهربان و عزيزي داريم.
* * * *
عشق مهمان نگاهت هر دم
وصل آنسوي دعايت هر دم
دم بدم شادي و بهروزي و نور
تا ابد غرق وجودت هردم
* * * *
همواره شاد و موفق هستيد
+ اب
+ ...
جان به جانان کي رسد جانان کجا و جان کجا ذره است اين، آفتاب است، آن کجا و اين کجا
دست ما گيرد مگر در راه عشقت جذبهاي ورنه پاي ما کجا وين راه بيپايان کجا
ترک جان گفتم نهادم پا به صحراي طلب تا در آن وادي مرا از تن برآيد جان کجا
جسم غم فرسود من چون آورد تاب فراق اين تن لاغر کجا بار غم هجران کجا
در لب يار است آب زندگي در حيرتم خضر ميرفت از پي سرچشمهي حيوان کجا
چون جرس با ناله عمري شد که ره طي ميکند تا رسد هاتف به گرد محمل جانان کجا
( هاتف اصفهاني )
+ يا مهدي
+ ........نگاه
نگاه به مهتاب
نگاه به اسمان
نگاه نگاه نگاه
صدا چرخش گردش
درونت درونت
پرنده اي زرد رنگ
اسمان ابي
خورشيد طلايي
ارامش سكوت
معناي حيات
كدام نگاه
خدا اسمان زمين
دل نوشته خانم امنه زارع
+ دلستان
ان يکي امد در ياري بزد
گفت يارش:کيستي اي معتمد
گفت:من گفتش:برو هنگام نيست
برچنين خواني مقام خام نيست
خام را جز اتش هجر و فراق
که پزد؟که وارهاند از نفاق؟
چون تويي تو هنوز از تو نرفت
سوختن بايد تورا در نار تفت
رفت ان مسکين وسالي در سفر
در فراق يار سوزيد از شرر
پخته گشت ان سوخته پس بازگشت
باز گرد خانه انباز گشت
حلقه زد بر در به صد ترس و ادب
بنجهد بي ادب لفظي ز لب
بانگ زد يارش كه بر در كيست ان؟
گفت:بر در هم تويي اي دلستان
گفت:اكنون چون مني اي من درا
نيست گنجايي دو من در يك فرا
چون يكي باشد همه نبود دويي
هم من برخيزد انجا هم تويي
گفت يارش كان درا اي جمله من
ني مخالف چون گل و خار چمن
مولوي
+ تواضع
زخاك افريدت خداوند پاك
پس اي بنده افتادگي كن چو خاك
حريص و جهانسوز و سركش مباش
ز خاك افريدندت اتش مباش
چو گردن كشيد اتش هولناك
به بيچارگي تن بينداخت خاك
چو ان سرفرازي نمود اين كمي
از ان ديو كردند از اين ادمي
بوستان سعدي
+ خداي من
مرا ببر
عاشقانه
تنها
تنهاي تنها
به كرانه هاي افق
به بالاي بالا
به بالاي زمان و مكان
نگذار گرد خود بچرخم
احساست مي كنم
لمست مي كنم
دستاني را مي بينم
پس كمكم كن
اي خداي من
دل نوشته خانم امنه زارع